ഒരു കാട് ഉണ്ടായിരുന്നു......................
അവിടെ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന ഇലകള് കരയരുണ്ടായിരുന്നു അത്രേ................പക്ഷെ അവറ്റകളുടെ ശബ്ദം ആര്ക്കും കേള്ക്കാന് പറ്റുമായിരുന്നില്ല...ചെറു ചെടികള്ക്ക് പോലും................
പക്ഷെ അവള് ഉറങ്ങിയിട്ട് ദിവസങ്ങള് ആയിരുന്നു.................. ദൂരെയുള്ള തേങ്ങലുകള് അവളുടെ രാത്രികളെ സ്വപനം ഇല്ലാതെ ആക്കിയിരുന്നു............സ്വപ്നങ്ങളില് അവള് ഭ്രാമിചിരുന്നില്ല..............അന്ന് രാവിലെ കൂരയുടെ മുകളില് നിന്നും ചോര്ന്നു ഒലിച്ച വെള്ളം വീണു പുലര്ച്ചയില് ഉണരുക ഉണ്ടായി..............അമ്മ മരിച്ചു പോയ അച്ഛനെ സ്വപ്നം കാണുക ആയിരുന്നു എന്ന തോന്നുന്ന............മുഖത്ത് പകല് എങ്ങുമില്ലാത്ത സന്തോഷം.............
അവള് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,,,,,,,,,,,,,,എന്നും കേള്ക്കുന്ന തേങ്ങലുകളുടെ ദിക്കിലേക്ക്....തേങ്ങലുകളുടെ തീവ്രത കൂടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.......................അവളും കരയുന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു.............ആദ്യമായി ഇലകള്ക്ക് വേണ്ടി കരഞ്ഞത് അവള് ആയിരുന്നു,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,അവള് കരയുന്നത് കണ്ടു...........ഹൃദയം കണ്ടു..............നാളുകള് ഏറെ കഴിഞ്ഞു പോഴിയെണ്ടിയിരുന്ന..........ഒരു ഇലയുണ്ടായിരുന്നു.....മറ്റു ഇലകളെ പോലെ വര്ണങ്ങള് ഇല്ലാത്ത...ഒരില.............അതിനു ദുക്കം താങ്ങന്കാതെ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുകയുണ്ടായി........................ഇലകളുടെ ഹൃദയം വായിക്കാനുള്ള കഴിവ് ദൈവത്തിനും അവള്ക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,തനിക്കായി പൊഴിഞ്ഞ ആ ഇലയെ അവള് സ്നേഹിച്ചു ത്ടങ്ങി..............താന് പറയുന്നത് മനസിലാക്കുന്ന ആ ഇലയെ അവള് സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങി...........അവര് ലോകത്തെ പട്ടി സംസാരിച്ചു........കാറ്റുകളെ പറ്റി സംസാരിച്ചു....................അവര് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു............................അവള് മനസിലാക്കിയിരുന്നു......................ഒരിക്കല് തനിക്കു വേണ്ടി പൊഴിഞ്ഞ ആ ഇല ക്ക് മറ്റൊന്നിന്നു വേണ്ടിയും കൊഴിയാന് പറ്റില്ല എന്ന...................തനിയ്ക്ക് വേണ്ടി കൊഴിയാന് ദൈവം അയച്ചത് ആണ് എന്നും....
അവിടെ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന ഇലകള് കരയരുണ്ടായിരുന്നു അത്രേ................പക്ഷെ അവറ്റകളുടെ ശബ്ദം ആര്ക്കും കേള്ക്കാന് പറ്റുമായിരുന്നില്ല...ചെറു ചെടികള്ക്ക് പോലും................
പക്ഷെ അവള് ഉറങ്ങിയിട്ട് ദിവസങ്ങള് ആയിരുന്നു.................. ദൂരെയുള്ള തേങ്ങലുകള് അവളുടെ രാത്രികളെ സ്വപനം ഇല്ലാതെ ആക്കിയിരുന്നു............സ്വപ്നങ്ങളില് അവള് ഭ്രാമിചിരുന്നില്ല..............അന്ന് രാവിലെ കൂരയുടെ മുകളില് നിന്നും ചോര്ന്നു ഒലിച്ച വെള്ളം വീണു പുലര്ച്ചയില് ഉണരുക ഉണ്ടായി..............അമ്മ മരിച്ചു പോയ അച്ഛനെ സ്വപ്നം കാണുക ആയിരുന്നു എന്ന തോന്നുന്ന............മുഖത്ത് പകല് എങ്ങുമില്ലാത്ത സന്തോഷം.............
അവള് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,,,,,,,,,,,,,,എന്നും കേള്ക്കുന്ന തേങ്ങലുകളുടെ ദിക്കിലേക്ക്....തേങ്ങലുകളുടെ തീവ്രത കൂടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.......................അവളും കരയുന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു.............ആദ്യമായി ഇലകള്ക്ക് വേണ്ടി കരഞ്ഞത് അവള് ആയിരുന്നു,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,അവള് കരയുന്നത് കണ്ടു...........ഹൃദയം കണ്ടു..............നാളുകള് ഏറെ കഴിഞ്ഞു പോഴിയെണ്ടിയിരുന്ന..........ഒരു ഇലയുണ്ടായിരുന്നു.....മറ്റു ഇലകളെ പോലെ വര്ണങ്ങള് ഇല്ലാത്ത...ഒരില.............അതിനു ദുക്കം താങ്ങന്കാതെ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുകയുണ്ടായി........................ഇലകളുടെ ഹൃദയം വായിക്കാനുള്ള കഴിവ് ദൈവത്തിനും അവള്ക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,തനിക്കായി പൊഴിഞ്ഞ ആ ഇലയെ അവള് സ്നേഹിച്ചു ത്ടങ്ങി..............താന് പറയുന്നത് മനസിലാക്കുന്ന ആ ഇലയെ അവള് സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങി...........അവര് ലോകത്തെ പട്ടി സംസാരിച്ചു........കാറ്റുകളെ പറ്റി സംസാരിച്ചു....................അവര് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു............................അവള് മനസിലാക്കിയിരുന്നു......................ഒരിക്കല് തനിക്കു വേണ്ടി പൊഴിഞ്ഞ ആ ഇല ക്ക് മറ്റൊന്നിന്നു വേണ്ടിയും കൊഴിയാന് പറ്റില്ല എന്ന...................തനിയ്ക്ക് വേണ്ടി കൊഴിയാന് ദൈവം അയച്ചത് ആണ് എന്നും....
No comments:
Post a Comment